Regulacja napięcia w sieci elektroenergetycznej w gruncie rzeczy sprowadza się do działania w dwóch, zależnych od siebie, kierunkach:
- równoważenia lokalnych bilansów mocy biernej w sieci poprzez sterowanie pracą źródeł i odbio-rów tej mocy (generatory, dławiki, baterie kondensatorów, linie NN)
- regulacji przepływów (wyrównawczych) mocy biernej w sieci poprzez sterowanie przekładniami transformatorów.
W przypadku istnienia odpowiednich rezerw po stronie bilansu (wytwarzania, dławienia) mocy biernej oraz po stronie środków regulacji jej przepływów, regulacja napięcia może przynosić efekty zarówno techniczne (dotrzymanie wymaganych poziomów napięcia) jak i ekonomiczne (ograniczenie strat przesyłowych). Wytwarzaniem mocy biernej w generatorach steruje się za pośrednictwem układów ARNE. Układy te, zainstalowane na rozdzielniach WN lub NN stacji przyelektrownianych regulują moc bierną bloków dużych elektrowni.
Wytwarzanie i przesyły energii elektrycznej w sieci podlegają ciągłym zmianom odpowiednio do zmian zapotrzebowania na tę energię. Równocześnie zmieniają się straty przesyłowe. Szybkość zachodzących zmian - w normalnych warunkach pracy systemu - jest na tyle mała, a przebieg krzywej strat w pobliżu ich ekstremum na tyle płaski, że automatyki regulacji napięcia, budowane dla realizacji celów ekonomicznych (minimalizacji strat) nie muszą działać szybko.
Postępujący w KSE proces modernizacji stacji elektroenergetycznych i wyposażanie ich w systemy SSiN oraz fakt realizacji nowych układów ARST powoduje, że stopień nasycenia układami ARST w KSE staje się odpowiedni dla tworzenia systemu nadrzędnej regulacji napięcia. Systemy takie wdrażane są lub częściowo pracują w energetykach europejskich (Włochy, Belgia, Francja).
Instytut Energetyki proponuje wprowadzenie obszarowej regulacji w ramach poszczególnych ODM. Realizację tego zadania miałyby prowadzić Systemy Obszarowej Regulacji Napięcia (SORN). Zadaniem systemu SORN jest utrzymanie poziomów napięcia w sieciach 400 i 220 kV (NN) oraz 110 kV (WN) w przedziałach dopuszczalnych, odpowiadających kryteriom jakości dostarczanej energii, a ponadto gwarantujących minimum start przesyłowych, możliwych do osiągnięcia w danych warunkach.
Układy ARNE i ARST działają dotąd autonomicznie w oparciu o zadawane wielkości i lokalne pomiary napięć (lub przesyłów mocy). W systemie SORN będą one nadal wykorzystane jako obiektowe urządzenia regulacyjne lecz sterowane zdalnie przez program optymalizujący poziomy napięć i straty przesyłowe w sieci.

Więcej w karcie katalogowej poniżej.